Opieka Duszpasterska

Kapelan szpitalny

Ks. Kapelan Paweł Nowakowski scj (Sercanin)

Tel. Kom.799 203 312 lub 41.247 75 24


KAPLICA SZPITALNA

pod wezwaniem NAJŚWIĘTSZEGO SERCA PANA JEZUSA

I piętro – budynek główny – koło KARDIOLOGII


        KAPLICA DOSTĘPNA NA MODLITWĘ

 OD 10.30

Oprócz soboty


 

W dzień powszedni

Spowiedź święta – 14.40

Koronka do Bożego Miłosierdzia – 14.40

MSZA ŚWIĘTA

OD PONIEDZIAŁKU DO PIĄTKU

O GODZINIE  15.00

 

W KAŻDĄ NIEDZIELĘ I ŚWIĘTA Msza św.

O GODZINIE  11.00

Spowiedź święta – 10.40


– istnieje możliwość zamówienia intencji mszalnych  


    OPIEKĘ DUCHOWĄ W SZPITALU SPRAWUJE KSIĄDZ ZE ZGROMADZENIA ZAKONNEGO

 (SCJ – KSIĘŻA SERCANIE)      

Ks. Paweł Nowakowski scj    


Msza święta z KAPLICY szpitalnej

w twoim telefonie NA FACEBOOK

link do mobilnej mszy świętej na portalu facebook

www.facebook.com/mobilna.msza.swieta/


ODWIEDZINY CHORYCH

   – Ks. Kapelan odwiedza chorych na oddziałach od 10.30    od poniedziałku do piątku (KOMUNIA ŚWIĘTA, SAKRAMENT CHORYCH, SPOWIEDŹ ŚW.)

– w sytuacjach nadzwyczajnych można kontaktować się pod numerem telefonu:      

Ks. Kapelan Paweł Nowakowski scj

Tel. Kom.799 203 312 lub 41.247 75 24


O sakramencie chorych (namaszczenie)

 „Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone” (Jk 5, 14-15).

Kiedy i komu udziela się sakramentu namaszczenia chorych?

 Podmiot sakramentu namaszczenia chorych KKK nr 1528 przypomina, że „stosowny czas na przyjęcie namaszczenia chorych zachodzi wtedy, gdy wierny staje wobec niebezpieczeństwa śmierci z powodu choroby lub starości”.

Według KPK kan. 1004 – § 1. „Namaszczenia chorych można udzielić wiernemu, który po osiągnięciu używania rozumu, znajdzie się w niebezpieczeństwie na skutek choroby lub starości.

Sakrament ten może zostać ponownie udzielony, jeśli chory po wyzdrowieniu znowu ciężko zachoruje lub jeśli w czasie trwania tej samej choroby niebezpieczeństwo stanie się poważniejsze”.

Kan. 1007 „Nie wolno udzielać namaszczenia chorych tym, którzy uparcie trwają w jawnym grzechu ciężkim”.

 Podmiot sakramentu namaszczenia chorych określa dokładniej Rytuał “Sakramenty chorych” (wyd. II poprawione, Katowice 1993 nn. 8-15). 1. sakramentu tego można udzielić także chorym przed operacją chirurgiczną, „jeśli przyczyną operacji jest niebezpieczna choroba” (nr 10; por. KKK nr 1515);

Osobom „w podeszłym wieku, których siły opuszczają, można udzielić namaszczenia chorych również wtedy, gdy nie zagraża im niebezpieczna choroba” (nr 11);

 „Dzieciom również należy udzielić namaszczenia chorych, jeżeli osiągnęły taki poziom umysłowy, że ten sakrament może im przynieść pokrzepienie. W razie wątpliwości, czy osiągnęły używanie rozumu, należy udzielić sakramentu” (nr 12; por. KPK kan. 1005).

 „chorym, którzy stracili przytomność lub używanie rozumu, można udzielić sakramentu jeśli istnieje prawdopodobieństwo, że jako wierzący prosiliby o to, gdyby byli przytomni” (nr 14; por. KPK kan. 1006).

Wynika stąd, że w zwyczajnej sytuacji ksiądz może udzielić sakramentu tylko wtedy, gdy zna tę osobę, która jest już nieprzytomna, lub ktoś w sposób odpowiedzialny mógłby zaświadczyć, że jest to osoba ochrzczona, praktykująca i na pewno pragnęłaby przyjąć sakramenty Kościoła w niebezpieczeństwie śmierci. Jeśli warunki te nie mogą być spełnione, nie udziela się żadnych sakramentów, gdyż te są tylko dla tych, którzy przyjęli chrzest, posiadają wiarę i rozumnie o nie proszą.

Nigdy nie udziela się żadnego sakramentu umarłym. Ksiądz wezwany do chorego, który już umarł, modli się za zmarłego „aby uwolnił go od grzechów i przyjął do swego Królestwa; namaszczenia natomiast niech nie udziela” (nr 15). 6. Jeśli istnieje poważna i uzasadniona wątpliwość, czy chory rzeczywiście już umarł można udzielić mu sakramentu namaszczenia bez żadnego warunku.